mnie też te ubieranie w kombinezon wpienia jak nie wiem, to koszmar dla mnie i Małego, czasami jak sobie pomyśle, że tyle jęku przy tym ubieraniu to mi się nie chce wcale nigdzie wychodzić... ale już niedługo wiosna.. oby!
dziewczyny jak już mamy dwie dolne jedyneczki to na jakie ząbki teraz czekać - górne jedynki? i za ile mogą się pojawić... a może chwila spokoju.. przydałaby się ?!
mój Kuba ostatnio nie chce leżeć na brzuchu więc pewnie raczkowanie znowu przesunie się w czasie, może on wcale nie będzie raczkował, może nawet nie będzie chodził normalnie, tylko będzie skakał non stop :-) siedzi już sam na szczęście ale kładę mu z tyłu w pewnym odstępie poduchę w razie jakby glebę zaliczył, już parę razy wyrżnął głową o podłogę.
ostatnio zaniepokoiło mnie zachowanie mojego potworka małego. normalnie zaczyna mnie szantarzować :-( jak coś nie po jego myśli to robi się czerwony, napina się, wydaje jęki niezadowolenia albo co najgorsze ryczy tak specyficznie, tak ze złością i dziwnymi krzykami. i to potrafi tak długo aż go np. wezmę na ręce albo zrobie coś co odwróci jego uwagę (najgorsze, że brakuje mi już pomysłów). wiem, że nie powinnam mu ulegać ale jak wydziera się przez parę minut to zwariować idzie. nie wiem czy to już ten czas, żeby mu się przeciwstawiać i po prostu dawać się wyryczeć nawet przez godzinę (chyba tak długo by nie wytrzymał; czy to dobre dla jego zdrowia?). nie chcę mieć znowu takiego dziecka jak czasem w superniani pokazują. chciałabym jednak móc mu wytłumaczyc słowami, czego nie wolno itp. ale niestety jeszcze jest za malutki. jak więc postępować z takim zachowaniem?
najgorsze są takie dni jak dziś do południa (niestety zdarzają się bardzo często), wszystko na nie: leżeć nie, chodzić nie, siedzieć nie, zabawki nie, spać nie blebleble.. brak mi pomysłów na zabawę, bo nic go nie interesuje. aż ryczeć mi się czasem chce i wtedy naprawdę aż przykro mi to mówić ale macierzyństwo nie daje mi radości. ogólnie Kuba jest "ciężkim" dzieckiem i ostatnio chwile zadowolenia i spokoju są bardzo rzadkim widokiem w ciągu dnia. kiedyś był zupełnie inny. wiem, że muszę byc cierpliwa i że on będzie lepszy jak zacznie sam biegać, wtedy się sam czymś zajmie (mam nadzieję).
czasem uciekam do mamy, tam jest więcej ludków w domu i jest bardziej radosny, bo inne twarze, każdy zagada, porobi głupie miny. wcale mu sie nie dziwię, ciągle tylko na tą matkę patrzeć, do znudzenia. niestety tatusia prawie w domu nie ma, taka praca.
mam wrażenie, że jestem najbardziej marudzącą mamą z nas czerwcówek i chyba na całym forum.
życzę miłego dzionka!
a teraz czekam aż się obudzi mój monsterek i oby wstał lepszy niż jak zasypiał. pójdziemy na spacerek to trochę na świat popatrzy i jakoś zleci...
0
0