Jak jest z Waszą wiarą?

kilka ostatnich wpisów bardzo mi sie podoba :)

Temat się rozkręcił, fajnie że nie wstydzicie sie w nim otworzyc, często zaglądam na forum, coraz częściej, czasami sie udzielam a czasami tylko czytam i nic nie piszę bo nie chcę się denerwować. Dawno już przestałam patrzeć na to co ludzie powiedzą, to co robię-robię dla siebie a nie pod publikę. Pamiętam kiedyś dziewczyna została wyśmiana za temat tablic przy wózku a przecież ma prawo jej się to podobac prawda? dlaczego ją zwyzywały od wieśniar? mi sie osobiście to nie podoba ale nie miałam zamiaru jej publicznie wyzywac za to że ma inne zdanie. Pytania o imię dla dziecka- czy ładne? a czy to ważne? ma się rodzicom podobać, trzeba tylko pomyślec nad wymyślnymi imionami by nie skrzywdzić dziecka... podałam tylko przykładowe tematy a było ich o wiele więcej. Czy o to w zyciu chodzi? by na siłę zmuszać do swoich racji? Wierzę że to forum kiedyś się poprawi, że nie będzie wysmiewania, ironii, zawiści. Gdzieś była walka o bony z ikei- masakra jaka zawiść była w tych którzy mieli ich mniej albo w ogóle nie dostali... Zastanówcie się zawsze dwa razy zanim cos napiszecie.


Kiedy będzie działo się u Was źle zatrzymajcie się na chwile i pomyślcie co dajecie od siebie, jaką energie wysyłacie. Może najpierw warto zmienić swoje zachowanie? Bóg wynagradza dobro. Co dajesz to dostajesz...

chodzi mi o to,że na podstawie tego co sie tu wypisuje trudno stwierdzić jacy jesteśmy tak naprawdę. Nie slyszymy tonu głosu, więc nawet cieżko doczytać czasem co kto mniał na myśli, mozna opacznie zrozumieć,nie znamy całych historii, czasem jakieś chwilowe emocje decydują,że piszemy rzeczy w których nie do końca się widzimy ale fakt,że jak ktoś ślub koscielny i inne sprawy robi dla innych, bo wypada a nie dla siebie to przykra sprawa, ale moze z czasem jemu tez sie odmieni;) mamy na to całe życie.
Z wiekiem sporo się nawraca im blizej końca drogi.... :) choć nie wiemy kiedy dla nas...
Ale dobrze,że rozmawiamy na takie tematy też a nie tylko o kupkach;) zdecydowanie wszystko się dzieje za dużo i za szybko,ze cięzko teraz sie zatrzymać i myśleć o sprawach ważnych.

dobrze powiedziane ;)

Piękny byłby świat, gdyby każdy człowiek postanowił, że naprawianie tego co złe, zepsute i podłe zacznie od siebie. Codziennie staram się postawić sobie pytanie, co ja mogę zrobić, żeby było lepiej. Piszę tu o tych księżach, o których mówicie, że są źli, czy o tych ludziach, którzy was denerwują, bo tak czy inaczej się zachowują. Świata nie zmienię, ludzi też nie, ale mogę zmienić siebie. Bo nie ma ideałów, a praca nad sobą jest bardzo trudna, ale przynosi piękne owoce. Wtedy nikogo nie będzie uwierać, że ten czy tamten zrobił to, a zachował się tak, bo zobaczy, że sam ma wiele do przepracowania.

Prawdziwe... :)

Kiedyś rozmawiałam z ksiedzem a propo "nudności" Mszy Św.
Wtedy mnie zapytał: " Na Mszę chodzisz po to, żeby sie przez godzinę rozerwać śpiewem, muzyką, żeby się dobrze zabawić oglądając radosne i barwne przedstawienie? Czy raczej przychodzisz spotkać się z Kimś, kogo kochasz?"
Czy spotkanie z ukochaną osobą może być nudne?? Czy słowa o wierze i miłości płynące z serca można określić mianem "klepania formułek"?
Podczas każdej Mszy Św. dzieje się cud, kto tego nie rozumie i w to nie wierzy, ten będzie się nudził jak mops... Ja nie wiem, jak można się nudzić, patrząc na cud ;) A mało "atrakcyjna" otoczka może ma na celu zwrócenie uwagi na sedno nabożeństwa, żeby nie było tzw. przerostu formy nad treścią?

Co do kiepskich księży - każdy z nas gdy chodzi o zdrowie fizyczne zazwyczaj wybiera, szuka dobrego, sprawdzonego lekarza, a nie idzie to pierwszego lepszego z brzegu. Z księżmi jest tak samo, czasem, jeśli swoja parafia nie powoduje u nas wzrostu wiary, a wręcz zgorszenie, trzeba poszukać "swojej" parafii gdzieś indziej - trudno. Chciałoby się wymagać, aby każdy ksiądz żył wg tego, co mówi Chrystus, ale wiadomo jak jest - ksiądz też człowiek i popełnia błędy.

Co do chrzczenia dzieci itd., to dla mnie wiara to coś bardzo dobrego, sprawia, że jestem szczęśliwa, dlatego będę chciała się tym z moim dzieckiem podzielić.

bauaganiarko piękne słowa!!!

ale o co Ci chodzi?
ja oceniam w tej chwili na tle tego forum, wiele razy czytalam jak to ktos bierze niewierzacego chrzestnego ... a zakladke czy obrazek ze w sakramencie malzenskim sa tyle i tyle....
wiec tak uwazam ze takiej osobie niepotrzbny jest slub w kosciele.i to jest moje zdanie.
pewnie ze ja o tym nie decyduję ;)

Nie zgadzam się z tym bo nie obchodzę świat a często idę w ten czas za koleżanki do pracy jak jest taka konieczność, bo wiem że im zależy. ja mam swoje ważne wydarzenia i wtedy ja biorę wolne

o Mammamia to się może wypowiedzieć, doświadczona kobieta ;)

też uważam, że każdy jest w temacie wiary, a przynajmniej jakiejś religijności...

a z moją wiarą to nie wiem jak jest - w Boga wierzę, ale co - demony też wierzą i drżą ;)
kwestia tego, czy wierzę Bogu - a z tym to różnie bywa... czasem Mu wierzę, ale częściej chyba po swojemu kombinuję ;) chociaż nie raz się przekonałam, że warto Jemu oddawać wszystkie sprawy - jak On zadziała, to jest dopiero coś :)

do kościoła chodzimy 2 razy w tyg - raz na mszę, a raz na samą liturgię słowa, bo właśnie kontakt ze Słowem nas jakoś trzyma w pionie, co się częściej daje odczuć, jak sobie czasem odpuszczamy takie wyjście ;) jasne, że Pan Bóg jest wszędzie, nie tylko w kościele, ale my akurat chodzimy tam, bo np sami sobie mszy nie odprawimy ;) a jest to dla nas ważny element wiary.
Akurat do swojej parafii nie chodzimy, bo znaleźliśmy wspólnotę, która nam (jako-tako :P ) pasuje w innej parafii, chrzciliśmy też w innej, na kolędzie ksiądz się zdziwi ;) ale przecież parafia to tylko formalność, kościół jest też niestety instytucją, a w Polsce instytucje to... wiadomo :P niektórym się udaje pogodzić kościół i Kościół, ale niestety nie wszystkim, więc nie ma co się dziwić, że ludzie narzekają - sama narzekam. Ale nam np zależy, ruszamy tyłek gdzieś dalej (do swojej wspólnoty, czasem do Dominikanów na Stare Miasto), żeby coś jednak z tej imprezy wynieść - tyle Pan Bóg przecież chce dać, po to nas zaprasza :)
a modlimy się różnie - choć przeważnie spontanicznie, na zasadzie rozmowy; czasem nam się uda z brewiarzem modlić rano (psalmy itd), ale cienko nam to idzie, bo jesteśmy śpiochami :P
i nie modlimy się do świętych, tylko do Boga, z tym że czasem przez nich.

a co do dzieci to im się wiarę przekazuje, a nie narzuca - rodzice 'tylko' dają przykład, a one kiedyś same zdecydują... a to, że w pewnym wieku się pewne rzeczy robi wbrew ich woli to chyba nic dziwnego - jakby wszystko miało być po myśli naszej Martysi, to byśmy jej np nigdy nie przebierali, nie przewijali, a mieszkalibyśmy na placu zabaw ;) oczywiście wszystko w granicach rozsądku - czasem dobrym przykładem rodziców jest np zostawienie ciągle drącego się jeszcze w kościele dziecka pod czyjąś opieką, bo rodzice idą do kościoła, a nie ciąganie go na siłę... nam zależy, żeby nasze dzieci doświadczyły Boga w swoim życiu. I tyle - jak Go naprawdę spotkają, nie będzie im szkoda życia dla Niego :)

ania ale to nie tobie oceniać kto moze przyjmowac a kto nie? Nie wiesz co oni mają w sercach.Powierzchownie postrzegając innych łatwo kogoś zaszufladkować

Może księża czytają forum i zaczną trochę inaczej podchodzic do tematu :) (żart) no niestety wielu katolików jest wierzących niepraktykujących. Któraś z Was napisała że pismo świete jest zmienione przez "mafię kościelną" napisałam wyżej cytat odnosnie celibatu o ktorym w biblii nie ma mowy a kościół sam sobie go ustanowił, wiec biblia nie do końca jest zmieniona przez kościół. Poza tym w biblii jest napisane żeby nie modlić się do żadnych symboli, krzyży obrazów itp a kościół aż błyszczy od tego więc tutaj raczej też nie idą w parze z biblijnymi postanowieniami...

jestem za tym by "wierzacy"inaczej nie brali sakramentow, slubu dla bialej sukienki itd

btw ale swieta to wolne macie ;D same superlatywy bycia takim wierzacym ...

agu dawać rady i pomagać innym dojsć do wiary też trzeba z głową. a jak ktoś żyje jak niewierzący ii przyjmuje sakramenty to chyba nie jest tak do końca,że jest niewierzacy tylko zagubiony

nascimento odpowiadając na Twoje z ciekawości zadane pytanie;) - tak są...
Ale wałęsając się po różnych salach zgromadzeń i świątyniach - w końcu wszędzie czułam piasek pod nogami. Może kiedyś znajdę, to czego szukam.

Mamcia mylisz pojęcie tolerancja ze zdrowym rozsądkiem, jeżeli ktoś nie jest katolikiem niech nie korzysta z sakramentów, ponieważ jest to świętokradztwo. Tolerancja nie polega na przyjmowaniu wszelkiego zła. Jeżeli chodzi o pouczenie, w wierze katolickiej jasno jest powiedziane, że należy pouczać, dokładnie jest to opisane w jaki sposób należy pouczać swojego brata.

Porównywanie wkłuwania dziecku kawałka metalu w skórę "dla ozdoby" z zabieraniem go do kościoła jest świetne ;)

U mnie w rodzinie nikomu nie nakazywano chodzenia do kościoła ani nie zabraniano. Od dziecka mamy tutaj zupełną dowolność. Połowa dzieci była ochrzczona w niemowlęctwie, druga połowa sama ochrzciła się przed Komunią, bo też chciała przystąpić do niej z innymi dziećmi (zazwyczaj dla sukienki lub prezentów ;))

Raz bywam bardziej wierząca raz mniej, raz bardziej kościołowa, raz mniej. Ostatnio bardziej wierząca, mniej kościołowa - odrzuciło mnie ostatecznie podejście kk do in vitro.

Jeżeli ktoś jest katolikiem i żyje blisko Boga nigdy nie powie, że Msza jest bezsensu, że Kościół jest bez sensu i tak dalej...To o czym piszesz jest nauką KK. Jeżeli nie jesteś katoliczką to Twój wybór i Twoje prawo. Gdzie jest tolerancja? Po co obrażać wiarę drugiego człowieka? Raniąc przy tym jego uczucia? Czy to jest w porządku?

ania no wlaśnie tolerancja sama piszesz, a sama już zaczynasz pouczać;)